فصل اوّل : قسمتى از احاديث متواتره كه به‌طورخاصّ بر امامت آن حضرت عليه السّلام دلالت دارد . 1 - روايت صحيحى است كه ثقة الاسلام كلينى در كتاب كافى از حضرت امام جواد عليه السّلام آورده است كه فرمود : امير المؤمنين عليه السّلام همراه حسن بن على عليهما السّلام درحالىكه به دست سلمان تكيه كرده بود ، وارد مسجد الحرام شدند و نشستند كه ناگاه مردى خوش‌قيافه و خوش‌لباس آمد و بر امير مؤمنان على عليه السّلام سلام كرد و خدمت آن حضرت نشست . آن بزرگوار جواب سلام او را دادند . سپس گفت : يا امير المؤمنين عليه السّلام ! من سه مسأله از تو مىپرسم ، اگر پاسخ آن‌ها را دادى خواهم دانست كه اين مردم در كار تو خلافى بزرگ مرتكب شده‌اند كه در دنيا و آخرت مسؤول آنند و گرنه مىفهمم كه تو با آنان مساوى هستى و هيچ امتيازى بر ايشان ندارى . امير مؤمنان عليه السّلام فرمود : هرچه مىخواهى سؤال كن . عرضه داشت : بگو ببينم ! الف ) وقتى انسان مىخوابد روحش به كجا مىرود ؟ ب ) فراموشى و يادآورى چگونه به انسان دست مىدهد ؟ ج ) چطور مىشود كه فرزندان انسان به عموها يا دايىهاى خود شباهت مىيابند ؟ پس امير مؤمنان عليه السّلام روى به امام حسن عليه السّلام كرده فرمود : جوابش را بده . امام مجتبى عليه السّلام جوابش را داد . آن مرد گفت : من شهادت مىدهم كه جز اللّه خدايى نيست و هميشه بر آن گواه بوده‌ام و گواهى مىدهم كه محمد صلّى اللّه عليه و إله رسول خداست و هميشه بر آن شاهد بوده‌ام . و شهادت مىدهم كه تو وصىّ رسول خدا و قائم به حجّت او هستى . - و به امير مؤمنان عليه السّلام اشاره كرد - و گواهم كه تو جانشين و قائم به حجّت او هستى - و به امام حسن عليه السّلام اشاره كرد - و گواهم كه حسين بن على عليهما السّلام وصىّ برادر خود و قائم به حجّت اوست بعد از او ، و علىّ بن الحسين عليهما السّلام قائم به امامت حسين است بعد از او ، و محمّد بن على عليهما السّلام قائم به امامت علىّ بن الحسين است و جعفر بن محمد عليهما السّلام قائم به امامت محمد است ، و موسى بن جعفر عليهما السّلام كه قائم به امامت جعفر بن محمد است و على بن موسى عليهما السّلام كه قائم به امامت موسى بن جعفر است و محمد بن على عليهما السّلام كه قائم به امامت على بن موسى است و على بن محمد عليهما السّلام كه قائم به امامت محمد بن على عليهما السّلام است و حسن بن على عليهما السّلام كه قائم به امامت على بن محمد است و گواهى مىدهم به مردى كه فرزند حسن است و به كنيه و نام تعبير نشود تا اين‌كه امر او ظاهر گردد و زمين را از عدالت پر كند چنان‌كه از ظلم‌وستم پر شده باشد . درود و رحمت و بركت خدا بر تو باد اى امير مؤمنان !